?

Log in

No account? Create an account
Anemoona
14 May 2019 @ 02:16 pm
Mijn favoriete spreuk, ik kom hem regelmatig tegen:

“We kunnen elke dag, elk moment weer besluiten om opnieuw te beginnen”.
Tags:
 
 
Anemoona
28 April 2019 @ 09:34 am
Begin april was er weer de Knit en Knot in Tilburg, een beurs met allemaal standjes rondom wol en wat je daar van kan maken. Nu heb ik nog meer dan voldoende wol in mijn kast liggen om mijzelf nog het hele jaar mee te vermaken, dus ik was niet echt op zoek naar nog meer. Ik ging vooral om de workshops die de standhouders geven. Ik heb namelijk ooit een poging gedaan om met youtube te leren breien met twee kleuren. Dat was kort gezegd een dermate worsteling dat de lol er mij van ontging. Maar toch; als ik die mooie truien voorbij zag komen op internet die met meerdere kleuren gebreid zijn, begon het toch steeds te kriebelen. Dat zou ik toch ook moeten kunnen!

Ik heb mij dus op de Knit en Knot ingeschreven voor een workshop Fair Isle. Omdat Janestarz met mij meeging naar de Knit en Knot en zij binnenkort jarig is, had ik haar voor haar verjaardag een workshop naar keuze kado gedaan. Zij koos ook die van Fair Isle, dus zaten we gezusterlijk naast elkaar naar de uitleg te luisteren.

En zoals verwacht is het ineens een stuk makkelijker als iemand het je live voordoet en je op weg kan helpen. Het ging de eerste keer eigenlijk best goed! De handwarmers die we in de workshop begonnen zijn, heb ik thuis afgemaakt.



Niet slecht voor een eerste poging! Ik heb er alleen best een tijdje over gedaan, omdat ik alleen met mijn linkerhand breien kan. Dus ik moest steeds met mijn linkerhand wisselen van kleur, en dat kost tijd.

Om er meteen goed in te komen had ik een tweede projectje al klaar liggen. Een projecttasje om breiwerkjes in te bewaren als het op de bank ligt. Ik had op de Knit en Knot twee bolletjes gekocht en het patroon kort erna. Hier ben ik aan begonnen op dezelfde manier als bij de handwarmers, dus twee kleuren in mijn linkerhand. Omdat dit patroon steeds maar 1 of 2 steken is per kleur blééf ik aan het wisselen met links, dat schoot echt niet op. Op een geven moment had ik een bepaald ritme gekregen met het wisselen, dat ik een kleur in links vasthield en daarmee breide, en de andere kleur in de rechterhand. Toen viel ineens het kwartje: maar als ik die kleur toch al met rechts vasthoud, waarom zou ik die dan niet ook met rechts breien?

Toen ging het snel! Als je ambidex kan breien kan je ineens veel meer tempo maken, wat zeker met dit patroontje wel fijn is. Dus 10 dagen later was mijn projecttasje ineens klaar!



Ding! New skill acquired: ambidex knitting. Ik ga nu eerst een paar andere dingen breien, maar in het najaar komt er zeker een Fair Isle trui!
Tags: ,
 
 
Anemoona
22 April 2019 @ 08:45 pm
Toen oma 90 werd (nu alweer 8(?) jaar geleden) heb ik voor haar een patchwork kleedje gemaakt. Mijn tante was er toen helemaal weg van! "Kan jij voor mij ook een patchwork kleed maken als ik 60 wordt?", was haar vraag. Natuurlijk heb ik 'ja' gezegd. Ik heb mij toen verdiept in patchwork en kwam tot de conclusie dat het een hele mooie hobby is, maar niet voor mij. Het is bij dit ene kleedje gebleven.

Ik zat echter wel met de belofte aan mijn tante, en 2019 (het jaar waarin zij 60 zou worden) kwam steeds dichterbij. Toen ik met kerst hoorde dat zij haar verjaardag niet in mei zou vieren maar al met pasen in verband met een vakantie van 3 maanden, moest ik toch echt iets gaan verzinnen. Om heel eerlijk te zijn hoefde ik niet lang na te denken, ook mijn andere tante en moeder heb ik op hun 60ste een zelf gebreide sjaal gegeven, dus ik hoefde alleen maar te bedenken welke het zou worden.

Ik had nog een hele mooie bol verloopgaren van 100Farbspiele liggen zonder bestemming, dus toe ik de Dotted Rays van Stephen West tegenkwam zag ik daar meteen zonnestralen in.





Omdat ze haar verjaardag klein vierde heb ik het kadootje aan mijn ouders meegegeven. Ik kreeg al meteen appjes met foto's van een breed grijnzende tante terug met de sjaal.
Missie geslaagd!
 
 
Anemoona
01 April 2019 @ 09:14 am
Maurice heeft nog steeds contact met een aantal mensen uit zijn leergroep van de Osteopathie opleiding. Een van de dames is 50 geworden en vierde dat met een groot feest; of wij ook wilden komen. In eerste instantie liep ik er niet heel warm voor, ik ken namelijk niemand op dat feest en het werd gevierd in Karlruhe, nou niet echt om de hoek.

Dat laatste was voor Maurice de reden om wel te gaan en om er een dagje aan te plakken; hoe vaak kom je anders in Karlruhe! Dat is ook waar, dus zaten wij spontaan een weekendje in Karlruhe.

En het was zeker de moeite waard (al hielp het weer ook wel een handje, het was schitterend terrasjes weer).



We hebben natuurlijk meneer Karl's Ruhe bekeken, wat trouwens niet het buitenhuisje van Karel de Grote was, maar van Karl Wilhelm die het paleis in de 18e eeuw liet bouwen. Het is trouwens alleen aan de buitenkant authentiek, de binnenkant is mooi wit gestuct voor het Baden Baden museum. Geen aanrader trouwens, na wederom een snauw van een suppoost waren we zo weer buiten. Het was trouwens ook veel te mooi weer om binnen te zijn.



We kwamen trouwens in onze wandeling door de stad deze kerk tegen. Aan de buitenkant viel het ons al op dat hij wel erg op het Pantheon in Rome leek, maar inderdaad, het is een kopietje ^_^.

Het feestje was zoals verwacht erg Duits; eerst heel veel eten, een muzikant achter een keyboardje, en sketches van diverse familieleden, al dan niet in een dialect wat wij toch niet verstaan. Ach, het was een leuk weekend en we hebben meteen een date gemaakt om in de zomer naar Brussel te komen (waar zij wonen), dus dan is er uitgebreid tijd om bij te kletsen.
 
 
Anemoona
19 March 2019 @ 08:58 am
Na een mis van Schubert met de kerst gaat het koor zich opmaken voor Pasen. Tot mijn verrassing en ook blijdschap zitten er nu ook een paar modernere nummers tussen, zoals een paar uit de musical The Lion King. De eerst keer dat het voorgezongen werd moest ik even schakelen na de eerst -wtf?- reactie.... ik had het kunnen weten... natuurlijk in het Duits.

Ik snap die Duitsers niet. Ze zingen zonder morren een hele mis in het latijn, maar 'o wee' als er een keer een Engels lied tussen zit. Dat is dan schijnbaar te moeilijk en riskeert de dirigent een muiterij. *diepe zucht* en zo ploeter ik mij door Der ewige Kreis en Kann es wirklich Liebe sein heen.
 
 
 
Anemoona
14 March 2019 @ 09:11 am
Afgelopen weekend ben ik schoon gebadderd en uitgewaaid!

In de zomer 2018 ben ik begonnen met een thuiscursus Levensbeschouwing en Filosofie en als dank je wel voor het bestellen kon ik korting krijgen óf een kadobon voor een overnachting voor 2 personen. Ik ben voor de kadobon gegaan, een leuk weekendje met zijn tweeën zag ik wel zitten. Maar goed, ik mocht uit een keten met 80 hotels kiezen, welke wordt het dan?!
Omdat ik van een collega vaak hoor dat de Sauna Drome in Putten zo goed is, én daar een hotel van de betreffende keten in de buurt is heb ik dat geboekt.

Zo kwam het dat we op zaterdag de hele dag in sauna's en bubbelbaden hebben gelegen, met een regelmatige spurt naar binnen omdat het ineens begon te hozen, maar al met al geen 'last' gehad van de regen of de storm.
Dat was zondag wel anders. Na een uitgebreid ontbijtbuffet was het plan om op de Veluwe te gaan wandelen. Was. We hebben het uiteindelijk wel gedaan... een halfuurtje... voor de vorm. Wat een pokkeweer, het regende en het bleef regenen. 's Ochtends viel de wind nog wel mee, maar toen we rond het middaguur thuis waren begon het serieus te stormen. Toch goed dat we 's ochtends zijn gaan wandelen. 's Middags hebben we onder het genot van een kopje thee een boek gelezen.

Al met al een heel relaxed weekend. Nu kunnen we er weer even tegenaan; op naar de laatste loodjes van de verbouwing.
Tags:
 
 
Anemoona
24 February 2019 @ 09:11 pm
Ik heb een nieuw speeltje. Een LED hoepel. Nu zal je je afvragen: "een hoepel met lampjes?!" Ja, een hoepel met lampjes. Sinds het Led Flow feestje waar ik afgelopen december was, stond die ineens op mijn verlanglijstje. Al googlend kwam ik eigenlijk vooral belachelijk goedkope Chinese meuk tegen of peperdure versies met tig verschillende opties die ik toch niet ga gebruiken. Tot ik via Etsy een dame uit Ierland tegenkwam, TwiLightHoops. Zij maakt betaalbare Led hoepels die 1 kleur hebben en alleen maar aan en uit kunnen. Scheelt enorm in de prijs, maar voldoende voor mij!

Dus op het volgende LED feestje ben ik ook zichtbaar. Tot die tijd oefenen in de huiskamer met de lampen uit.... en coole foto's maken ^_^.

Plaatjes!Collapse )
Tags:
 
 
Anemoona
09 February 2019 @ 10:40 am
De eerste dagen leek Tommie erg op zijn gemak, zat gewoon te poetsen en een beetje voor zich heen te broebelen. Daarna werd hij steeds stiller en rustiger en ging steeds minder eten. Zou hij toch een medeparkiet missen? We proberen hem door de dag heen extra aandacht te geven en dat lijkt hij te waarderen.
Eergisteren was het gedaan met de rust. Hij vloog van de kooi, naar de vensterbank, naar de grond, naar de kooi en weer terug. Ik werd er gewoon zenuwachtig van! En overal scharrelen of er niet nog ergens zaadjes lagen die hij op kon eten. Zelfs nadat het donker geworden was en dat is uniek, normaal komen die beesten de kooi niet meer uit als de lampen aangaan. Ik herken het ik-heb-honger schreeuwtje inmiddels en het ging de he-le dag door. En dat terwijl er eten in zijn voerbak zat, maar die bleef al een paar dagen onaangeraakt. We snapten er niks van.

Gisteren heb ik zijn eten in een ander voerbakje gedaan en aan de andere kant van de kooi gehangen... en meneer gaat weer eten en de rust is wedergekeerd. Snap jij het?!
 
 
Anemoona
04 February 2019 @ 09:09 am
But after a deep breath and closing my eyes for a second, I can forgive myself for simply being the way I am.
[querca robur]
Tags:
 
 
Anemoona
29 January 2019 @ 09:21 pm
Arme Millie, je mocht maar vier jaar worden. Ik hoop dat je het bij ons fijn hebt gevonden.



En Tommie (het groene mannetje) is wéér alleen... inmiddels is hij ook al weer 11 jaar, wat voor een parkiet best bejaard is. Hij heeft inmiddels drie vrouwen overleefd. Vooralsnog lijkt hij het niet erg te vinden om alleen te zijn, maar even aankijken of we voor hem nog een maatje gaan vinden.