zonnebloem

Poef

En ineens *poef* is mijn internetverbinding weg. Ik wist meteen wat er loos was. Ze zijn in de straat aan het graven om glasvezel aan te leggen en ze zijn door de telefoondraad heen. Maurice kwam al naar beneden, bij hem was het ook weg. De opzichter was al aan het wachten wanneer er iemand naar buiten zou komen, want hij had het zelf ook al gezien. Helaas mogen zijn niet de twee draadjes weer aan elkaar knopen, dus was het wachten op de Deutsche Telekom. Zij wilden eerst een afspraak maken over 2 dagen, maar na mijn pleidooi dat ik met Coronaregels en home office niet naar mijn werk mag, zag hij er ineens de ernst van in. De volgende ochtend om 8 uur zat er een monteur in het gat om de draadjes weer aan elkaar te knopen.

En dan kom je er ineens achter hoe afhankelijk we zijn geworden van internet! Werken is dus niet meer mogelijk. Ik had gelukkig nog een paar documenten lokaal staan waar ik nog werk aan had, maar overleggen en dingen opzoeken is dus niet meer mogelijk. Ook kwam ik erachter hoe vaak ik per dag op mijn telefoon of op mijn laptop kijk of ik nog berichtjes heb gekregen op whatsapp of diverse fora. Belachelijk! Ik heb geloof ik wel 100 keer gezegd: "oh, nee. Dat kan niet." Eigenlijk zijn we best een triest volkje geworden...
zonnebloem

Tante to the rescue!

Als je een 4-jarige prinses bent en je favoriete prinsessenjurk is te klein, dan is dat natuurlijk draaamaaa!! Tante Anemoona to the rescue!
Ik heb als eerste de rok van het lijfje gehaald. Deze was gerimpeld, dus die heb met iets minder rimpels aan een striklint gezet. Dan past die weer. Ik heb van de mama een shirtje meegekregen. Daar heb ik de roefels van het lijfje op gezet en versiert met extra bling. Tadaa!



Het kan nu twee kanten op. Of ze vindt het helemaal geweldig. Of het is drama omdat dit nu niet meer DE Belle jurk is... Morgenavond weet ik of ik als Tante nog binnen mag komen of niet...

Edit: ik mag aan blijven als Tante :).
zonnebloem

kerststal deel 2

Maurice heeft vroeger veel manga geschilderd, al deze spullen heeft hij bewaard en mag ik gebruiken voor de stal. In de eerste stap heb ik alle figuren gefotografeerd en geprint. Daarna ben ik met alle verfjes erbij gaan kijken welke kleur welke verf moet worden. Gelukkig hielp Maurice hierbij, ik heb meteen een spoedcursus kleurenleer gekregen. Hij kon meteen zeggen welke kleur ik waarmee moest mengen om de juiste kleur te krijgen.



Ik werk in volgorde van aankomst, dus ik ben begonnen met de stal en de huisdieren. Mocht ik in tijdnood komen dan heb ik met de koningen nog tot 6 januari de tijd. De bogen van de stal hebben nieuwe (grotere) voetjes gekregen zodat ze stabieler staan. Vroeger was het altijd ergernis als iemand tegen de tafel aanstootte. De hele stal ging dan als domino om.
Waar zowel ik, als Maurice alleen niet bij stil gestaan hebben is dat verf niet eeuwig goed blijft. Sommige kleuren waren zo hard dat het niet eens uit de tube kwam, andere waren meer pasta dan vloeibaar. Ik heb de bogen van de stal hiermee geschilderd, maar was niet tevreden.
Ik had gelukkig nog eenvoudige plakaatverf staan van een eerder knutselproject. Hiermee ging het een stuk beter! Dekt niet super, maar vloeibaar genoeg om ook de kleine details in de kleding en ogen te kunnen schilderen.



De huisvesting en de huisdieren zijn af. Ik bedenk mij net dat de bomen ook al af zijn, maar vergeten op de foto te zetten. Het gezinnetje bijna, ik ben nog niet helemaal tevreden met de snoetekleur. Vooralsnog lig ik goed op schema.
zonnebloem

kerststal deel 1

Vroegah, als tiener heb ik samen met mijn vader een kerststal gemaakt. Ik deed het figuurzaagwerk en hij heeft ze geschilderd. Een paar jaar geleden kwam het gesprek op kerst en vroeg ik mij af wat er van mijn kerststal geworden was. Mijn ouders bleken deze dus al die jaren bewaard te hebben! Sindsdien ligt de stal bij mij in de kelder.

Hij heeft in al die jaren nogal wat beschadigingen opgelopen. Niet elk onderdeel heeft nog een voetje en blijft dus niet meer staan. De verf is er bij een aantal behoorlijk afgebladderd. Zoals het gaat met dit soort dingen neem ik mij voor om de kerststal te gaan renoveren. En elk jaar als hij met kerst uit de kelder kom, kom ik erachter dat ik eerder had moeten beginnen. Vorig jaar was ik zo slim om het op de kalender te zetten.



Ik ga hem ook meteen beter maken. De voetjes van de bogen van de grot zijn niet groot, waardoor ze niet heel stabiel zijn. Vroeger was het al zo, dat als iemand tegen de tafel stootte, de hele stal als domino om ging. Deze delen gaan dus een groter voetje krijgen.

Ik begin eerst met alles te documenteren. Foto's maken en bedenken welke kleuren het beste passen. Ik had nog op internet gezocht naar de originelen, maar die kan ik met mijn Google-fu niet vinden. Mocht iemand zin hebben om te zoeken; ik ben je erg dankbaar! Ik schat dat ik deze eind jaren 80 gemaakt heb, en ik heb in mijn hoofd dat de werktekening uit de Margriet of de Libelle komt. Mijn ouders kunnen het zich niet meer herinneren, dus misschien is dat invulling van mijzelf.
zonnebloem

Beter goed gejat dan slecht verzonnen

Als ik in tijdschriften inspiratie tegenkom voor kleding scheur ik deze altijd uit. Deze jurk hing al een tijdje op mijn prikbord, maar ik kwam het juiste stofje nog niet tegen. Tot ik met Janestarz in Veldhoven naar een stoffenwinkel ging. Daar lag hij!



Het patroon had ik nog liggen en met een kleine aanpassing was hij zo klaar. Nu kan ik hem nog zo dragen, maar in de winter denk ik dat het wel gaat lukken met een longsleeve eronder en een vest erover. Ik ben altijd van de laagjes (kan er ook eentje uit indien nodig)! De jurk zelf heb ik driekwart mouwen gegeven, dat maakt hem wat minder zedig.

Zelf ben ik nog niet helemaal overtuigd om deze jurk met een wit vest en riem te dragen, volgens Maurice kan het. Ik houd toch nog even mijn ogen open voor dezelfde kleur vest als het model aanheeft. Die kleur zit ook in de bloemetjes in mijn versie.

Al ben ik wel weg benieuwd waar dit model haar taille heeft zitten... die riem zit wel erg hoog...
zonnebloem

Het grote voortuin verbouw plan.

Wij waren onze voortuin al lange tijd zat. Hij groeide helemaal dicht en vanwege het grind wat erin lag was het onkruid vrijhouden echt geen leuk werkje. En hoe minder je het doet, hoe moeilijker het ook wordt om het onkruid vrij te houden. Tot je op een punt komt dat je er helemaal mee stopt. De bielzen om de tuin werden al met metalen paaltjes overeind gehouden anders zouden ze instorten. Tijd voor actie!



Toen kwam de hovenier met een grote graafmachine en werd het net een oorlogsgebied. Twee containers met groen en drie containers met grind, grond en bielzen hebben ze weggehaald. In twee dagen tijd hadden ze de hele tuin leeg. Dat was ons nooit gelukt, dat kost je een rug.



En dan het eindresultaat! Wij zijn er zo ontzettend blij mee! Je ziet het huis weer (en wij kunnen weer naar buiten kijken). En grasmaaien is een stuk leuker dan op je knieën door het grind.



Voor het huis komen nog wel (lage) struiken te staan voor de vogels. We hebben al een aantal struikjes uit de achtertuin kunnen verzetten, die we afgelopen jaar al vermeerderd hadden. Maar een paar mogen pas verzet worden als de blaadjes eraf zijn. De rest van de struikjes gaan we in onze herfstvakantie halen en erin zetten. Maar met de stapstenen en de Japanse huisjes begint het al echt op een tuin te lijken.
zonnebloem

Strange Brew

Vorig jaar heb ik het boek 'A Strange Brew' gekregen. Hieruit heb ik de trui Icefall al eerder gebreid. Maar het boek gaat vooral over het patroon Strange Brew, wat eigenlijk geen patroon is. Het is een blauwdruk waarmee je je eigen patronen kan maken. Dat was ook de reden waarom ik het boek graag wilde hebben.

In januari ben ik gaan puzzelen hoe het patroon in elkaar zat en hoe je hier je eigen kleurenwerk in kan verwerken. Ik had namelijk onderstaande sok gevonden, dit kleurverloop wilde ik ook in de trui.



Ik kan je zeggen dat hier het nodige gepuzzel en gereken aan vooraf ging. Mijn beta-brein moest hard werken. Het boek bied echter alle handvatten en aanwijzingen om je hierbij te helpen. Toen Corona toesloeg heb ik nog snel wol gekocht en kon ik de eerste steken opzetten. In april bleek dat het echt te groot werd en heb ik de boel weer uitgehaald en een maat kleiner opgezet. Met alle sociale verplichtingen uit de agenda schoot het lekker op. Eind mei had ik het lijf af en begonnen de twijfels. Het hele lijf is met twee kleuren gebreid, dus dubbeldik. Zo koud wordt het hier nooit.... en de kleuren zijn een beetje saai.... Halverwege de eerste mouw heb ik de trui weggelegd.



Fast forward naar augustus.

De zomertop die ik in de vakantie gebreid heb is af. Op zoek naar het volgende project komt deze trui weer in het oog. Om heel eerlijk te zijn; als ik deze trui in de winkel zou vinden zou ik hem niet kopen. Dus waarom zou ik hem nog af maken? Ik ga hem waarschijnlijk toch niet dragen. Daarmee is het klaar. Deze wol gaat iets anders worden.

Ik heb bewezen dat het idee wat ik had werkte. Het was een uitdaging om de trui te ontwerpen en te maken. Ik ga ook zeker nog een keer opnieuw het Strange Brew patroon gebruiken. Het ontwerpen was eigenlijk het leukste gedeelte van het hele proces, ik moet alleen dunnere wol zien te vinden.
zonnebloem

Tree of Life Mandala

Dankzij het leeglopen van mijn agenda met sociale activiteiten vanwege Corona, heb ik een oude liefde weer teruggevonden: het tekenen van Mandala's. Dit ga ik er wel in proberen te houden, het is zo rustgevend en leuk om te doen. Om mijn tekeningen te kunnen bewaren en te kunnen delen met anderen zocht ik een plek op internet waar ik ze kan uploaden. Ik ben bij Doodleaddicts uitgekomen. Because doodling is exactly what I do!

Bij deze mijn nieuwste tekening, Tree of Life Mandala. Kan ik meteen kijken of ik van hieruit daarheen kan linken. Laat je weten of voor jullie de link ook werkt?

Edit: nu ik een betere foto heb van het fototoestel, voeg ik toch de tekening hier toe. Ik heb nu namelijk een nadeel van Doodleaddicts gevonden: een eenmaal geplaatste foto kan niet meer veranderd worden als je later een betere hebt.

Edit2: ik heb het account bij DoodleAddicts weer opgezegd. Het was toch niet helemaal wat ik ervan verwachte.

zonnebloem

nog niet oud

Gisteren heb ik gedaan waar ik al sinds december tegenaan hik: de opticien.

Tot mijn grote frustratie merkte ik dat de kleine lettertjes niet meer gingen. En dat ik mijn armen verder uit moest strekken om ze te kunnen lezen. Het zou tijd worden voor De Leesbril.

Na maanden kop in het zand ben ik gisteren toch maar met lood in de schoenen naar de opticien geweest. Als eerste de veraf test. Die ken ik en dat zag er allemaal goed uit. Ik zag iets verschil tussen de sterkte die ik nu heb en die zij voorstelde, maar dat was niet de moeite waard om actie op te ondernemen.
Toen de dichtbij test. Er werd een schermpje voor het apparaat geschroefd met wel heeeeel kleine lettertjes! Of ik de letters kon zien... Ja, ik zie vlekjes wat volgens mij letters moeten zijn, maar vraag mij niet wélke letters het zijn. De moed zakte mij in de schoenen. Zelfs de grootste letters kon ik niet lezen. "Dan is alles goed!", zegt zij ineens. Wait?! Whut?!

Blijkt dat dit inderdaad wel heel erg kleine letters zijn, maar zolang ik nog kan zien dat het letters zouden moeten zijn is er niks aan de hand. Als ik helemaal niks had gezien was het tijd voor een leesbril. Ze kan wel zien dat mijn ogen met name op het leesgedeelte achteruit aan het gaan zijn, maar nog niet zo erg dat er gecorrigeerd moet gaan worden. Als ik wil lezen of breien moet ik gewoon zorgen voor goed licht en mijn ogen uitdagen om het zelf scherp te krijgen. Het schijnt dat als je te vroeg gaat corrigeren, je ogen lui worden en dus steeds verder achteruit gaan. Ik heb altijd gedacht dat dat een fabeltje was, en dat klopt ook voor veraf zien. Maar niet voor dichtbij. Haar advies aan mij is dus om het zo lang mogelijk uit te stellen.

Vooralsnog dus geen leesbril nodig (woehoe!).

Moraal van het verhaal; als je niet meer goed kan lezen, koop niet op de gok een brilletje bij de Kruitvat, want je helpt je eigen ogen om zeep. Ga naar de opticien!
zonnebloem

Fietsvakantie 2020 dag 5

dag 5 van Doorwerth naar Nijmegen - 45 km

Officieel zou vandaag de langste etappe worden; 65 km. Zo ver hebben we nog nooit gefietst, maar het lukte niet om halverwege dag 4 en 5 een B&B te vinden. Tijdens de eerst twee fietsdagen hadden we eigenlijk al besloten om de route in te korten en een stukje te smokkelen met de trein van Nijmegen naar Molenhoek. Omdat wij onderweg regelmatig afstappen om dingen te bekijken of gewoon even op een bankje te zitten is 50 km per dag eigenlijk wel genoeg, het moet ook leuk blijven.
Maar vanwege schoonmoeders breken we de tocht af in Nijmegen en gaan we met de trein naar Boxmeer.



Collapse )

En zo eindigt onze fiets4daagse. Ondanks het inkorten en de onzekerheid van mijn schoonmoeder hebben we toch bijna 200 km gefietst. We hebben veel afwisselend landschap gehad; eerst over dijken langs rivieren, dan door de bossen van de Veluwe en daarna door weilanden en boomgaarden. Nederland is maar een klein landje, maar oh zo mooi.

Collapse )