?

Log in

No account? Create an account
Anemoona
15 July 2019 @ 05:50 pm
Op het breiforum Ravelry worden regelmatig challenges georganiseerd. Meestal een KAL (Knit ALong) waarbij iedereen hetzelfde item breid, vaak georganiseerd als een MKAL, een Mystery Knit ALong. Je weet dan niet wat het gaat worden, maar dan krijg je elke week een stukje patroon toegestuurd.

Andi Satterlund, een ontwerpster die ik al een tijdje volg heeft elk jaar een OAL, een Outfit ALong. Je krijg twee maanden de tijd om een outfit te maken, waarvan 1 deel gebreid moet zijn en 1 deel genaaid (en nee, sokken tellen niet ^_^). Nu is het naaideel voor mij niet de uitdaging, een jurkje heb ik zo in elkaar zitten, zeker als ik dit patroon al eens eerder gemaakt heb. Het breideel is voor mij de echte uitdaging. Ik had daarom ook alles klaar liggen op 1 juni. Alle andere brei- en naaiwerkjes gingen even de kast in zodat ik ook mijn handen volledig vrij had voor deze.



Met de stof had ik nog even pech. Ik had eigenlijk een heel ander stofje klaarliggen, maar daarvan zijn de kleuren in de was enorm doorgelopen. Dus snel naar de markt voor een andere en eigenlijk vind ik deze veel mooier dan de eerste, dus misschien heeft het zo moeten zijn.

Voor het vest heb ik een patroon gekozen van Andi Satterlund zelf. Het voordeel is dat deze kort is met driekwart mouwen en redelijk dikke wol, dat scheelt breien ^_^.

En ik kan nu zeggen dat ik de challenge gehaald heb! 1 juni begonnen, 14 juli klaar.



En ik ben heel blij met de outfit. Ik heb het vandaag aangehad naar mijn werk en ook de collega's hebben het goedgekeurd. Het vest is toch wel aan de warme kant, maar dan kan ik deze jurk in de herfst en winter ook blijven dragen.

(sorry voor de hele charmante wandelschoenen ^_^)
Tags: ,
 
 
Anemoona
04 July 2019 @ 05:16 pm
De nieuwe veestapel brak de tent af. De lamp vonden ze een prima zitplek, en ook al wikkelde ik er nepklimop omheen en joeg ze er 100 keer per dag af, dat weerhield hun er niet van om er gezellig tussen te gaan zitten. De gordijnroede waar ze wel op mogen zitten is inmiddels volledig ontdaan van de plastic coating. Het gordijntje op de roede hangt nog net met drie draadjes aan de roede. Slapen op de kooi is inderdaad veel fijner, maar dat betekent dat wij dus nooit even de ramen en deuren open kunnen zetten. (Ik heb al een hartverzakking gehad omdat er eentje recht op het open raam af vloog... niet nog een keer a.u.b.).

Toen beide vogels in de kooi zaten om te eten heeft Maurice snel de kooi dichtgemaakt. Die blijft dus even een weekje dicht om ze er aan te laten wennen dat de stokjes in de kooi een prima plek is om op te zitten en te slapen. Ze zoeken het maar even uit.
 
 
 
Anemoona
29 June 2019 @ 08:41 am
Na het overlijden van parkiet Millie in januari leek Tommie het, na wat parkietenperikelen, prima naar zijn zin te hebben in zijn eentje. Al viel het ons wel op dat hij in de weken erna steeds meer naar ons toetrok. Als wij zaten te eten kwam hij er altijd op zijn speeltuin bijzitten. Het leek ook wel alsof hij iets aan het zoeken was; hij heeft het hele huis afgezocht naar iets wat hij leek kwijt te zijn. Dat maakte dat wij nog meer aan het twijfelen waren of we nog een nieuw vriendje voor hem zouden zoeken. Met zijn 11 jaar is hij hoogbejaard, maar dat was nog helemaal niet aan hem te merken.

Kort voor Pasen hebben wij de knoop doorgehakt en hebben we een nieuw vriendinnetje opgehaald bij de dierenwinkel. Helemaal geel, dus heel toepasselijk werd zij ons paaskuiken. En het was een goede zet. Ze was nog niet uit het doosje of Tommie kwam al kennismaken. Binnen een halve dag zaten ze samen in de grote kooi.

Helaas hebben zij maar kort samen kunnen zijn, een paar weken daarna begon de leeftijd Tommie toch in te halen. Hij sliep heel veel (wat we eerst weten aan de rui), maar het klimmen ging steeds moeilijker en er kwam ook geen piep meer uit. Hij takelde heel snel af en is begin juni overleden.

Om ons paaskuiken niet te lang alleen te laten hebben we vrij snel een nieuw mannetje opgehaald, en deze twee kunnen het bijzonder goed met elkaar vinden. Er wordt zelfs al gesmooched.


Welkom Sammie en Suzie.

Het is wel weer even wennen, twee van die jonkies in huis. Wat een energie hebben die twee! Je moet oppassen waar je loopt, anders wordt je aangevlogen. We moeten ze nog wel even leren dat de keuken een no-go-area is voor parkieten en dat slapen ín de kooi moet en niet erop. Meestal leert de nieuweling van de oudere, maar dat is nu dus niet het geval. Dat wordt nog een uitdaging.
 
 
Anemoona
23 June 2019 @ 10:07 am
Ik had gisteren nog een gesprek met een vriendin dat ik het jammer vind dat ik het fenomeen 'festival' nu pas ontdekt heb, en waarom niet 20 jaar geleden? Zij antwoordde heel wijs dat alles komt op het moment dat het je het beste uitkomt en dat ik er maar lekker van moet genieten.
Dat is dan ook maar wat ik precies aan het doen ben.

Vorige week heb ik afgetrapt met een concert van Bon Jovi, mijn jeugdheld. De jeugdheld is inmiddels ontzettend grijs en zijn stem laat het inmiddels aardig afweten, maar ik heb genoten. Ik kon alle klassiekers nog zo meezingen, dus ook mijn stem was na twee uur niet meer wat het geweest was. Dus ik kan het de man niet eens kwalijk nemen.

De dag erna kon ik meteen door naar Manana Manana, een festival in Vorden. Ik had er goede verhalen over gehoord en wilde het wel eens zien. Met het concert van de dag ervoor nog in de benen heb ik het heerlijk rustig aan gedaan. Gewoon een beetje rondgeslenterd, bandjes geluisterd en mensen bekeken. Het was zonnig weer, dus plekjes in de schaduw waren heel welkom. Het is inderdaad een erg leuk festival, maar niet iets om in je eentje te doen. Met een groepje waarbij je, onder het genot van een hapje of drankje van de een of andere foodtruck, bij kan kletsen is toch leuker. Maurice had er wel oren naar.

Deze week stond Kids en Billies weer op het programma. Gewoon in het Goffert theater in Nijmegen, fijn dichtbij. LaHoop (waar ik hoopdance lessen heb) staat daar ook, dus hebben we met vier meiden de hele dag de bezoekers de beginselen van hoelahoepen bijgebracht. De euforie op het gezicht van de kinderen als het na tig keer proberen lukt is fantastisch!
Daarnaast is het ook gewoon een heel erg fijn kleinschalig festival met leuke mensen en goede bandjes, dus met een zonnetje erbij is de dag voorbij voordat je het doorhebt. Volgend jaar weer!
 
 
 
Anemoona
20 June 2019 @ 07:45 pm


20 juni 2014: vandaag alweer 5 jaar geleden.

Jongens, wat gaat de tijd snel! Voor mijn gevoel is het pas een paar jaar geleden. Ook al hadden we van te voren bedacht de trouwdagen niet te vieren, hebben we er vandaag toch een leuk dagje van gemaakt. We zijn naar Amersfoort gereden, gewoon omdat het een leuk stadje is en we toch wat dingetjes nodig hadden die in Nederlands net iets makkelijker te krijgen zijn. Het weer werkte enorm mee, dus zaten we prinsheerlijk op een terrasje met een biertje voor ons neus.
Tags: ,
 
 
 
Anemoona
16 June 2019 @ 10:46 am
Deze zomer gaat Maurice weer een weekje naar Drachenfest, dus ik kan weer een weekje vakantie voor mijzelf plannen. Dit keer is de keus gevallen op een midweekje Terschelling. Toen wij afgelopen november met vrienden in Friesland zaten en we over de Waddenzee naar Schiermonnikoog staarden (en compleet vernikkelden op de dijk, dus dat was snel foto's maken en terug de auto in), zei ik dat ik nog nooit op een Waddeneiland geweest was. Iedereen staarde mij geschokt of verbijsterd aan: "hoe kan je als Nederlander nog nooit op een Waddeneiland zijn geweest?!"
Daar gaat deze zomer dus verandering in komen ^_^.

Ik zag mijzelf al zitten, op het strand met een boek starend over de golven of de duinen, heerlijk op een handdoekje in de zon..... o ja, daar zijn natuurlijk geen bomen om in de schaduw te kunnen gaan zitten. Maar wie gaat dan mijn rug insmeren!

Met mijn blank sproetenhuidje en zonnenallergie is dit een serieus probleem. Plan A was om een strandtentje mee te nemen waar ik in kon zitten. Maar aan zee waait het vast, en haringen blijven in het strandzand natuurlijk niet zitten. Ook zit je in een plastic bubbel wat vast heel warm gaat worden (en moet ik het ding meeslepen, die past vast niet in de koffer). Plan B was om kleren aan te houden, maar dat ziet er ook zo suf uit.

Toen kreeg ik de catalogus van een postorderbedrijf binnen: thema zomer en strand. En daar stond het ideale ding in! Dus snel naar de markt voor een luchtig stofje en in twee avondjes zat hij in elkaar.



Terschelling! Ik ben er helemaal klaar voor!
Tags:
 
 
 
Anemoona
09 June 2019 @ 10:07 am
Wat eigenlijk één piano en een cello is, maar dat mag de pret niet drukken (als je het hele verhaal wilt weten, kijk dan vooral even op hun site).

Ik kwam deze mannen toevallig twee weken geleden op het spoor. Als het op het werk rustig is dan zet ik graag muziek op mijn oortjes. Ik ben vooral dol op het instrumentale easy listen genre, en zo kwam het dat de Piano Guys voorbij kwamen met dit liedje.

A thousand years

Dit maakte een klik omdat Judith op Charm hier een hele mooie Nederlandse versie van gezongen had. Kippenvel.

Ik heb hen daarna op youtube opgezocht en rest van de dag alleen maar de Piano Guys geluisterd. Omdat ik toch wilde weten wie het nu eigenlijk waren kwam ik op hun site uit en zag ik dat ze in Europa aan het touren zijn. Laten ze nu toevallig in Düsseldorf staan! Twee kaartjes waren zo geregeld, dus zo kwam het dat we dus gisteren spontaan in de concertzaal zaten. En het was zeer de moeite waard! Wat voor geluiden zij uit hun instrumenten kunnen krijgen is heel bijzonder, dit zijn nu muzikanten die hun instrument écht door en door kennen. Daar kan ik alleen maar bewondering voor hebben.

5 Piano Guys, 1 piano
Tags:
 
 
Anemoona
26 May 2019 @ 05:29 pm
De laatste tijd komen er steeds vaker artikelen voorbij in tijdschriften, radio en internet over de enorme plastic soep in de oceanen. Iets wat mij enorm verontrust; al is er maar een deel van waar (laat het aan de media over om dingen te overdrijven en uit de context te trekken), dan nog hebben we als mensheid een probleem.

Dat deed mij eraan denken wat ik als consument kan doen om minder plastic te gebruiken. We hebben een mooie container voor plastic en die is elke 4 weken mooi vol, maar als dat in de oceaan verdwijnt hebben we er nog niks aan. De container moet eigenlijk leger zijn na 4 weken.

Boterhamzakjes probeer ik al tot een minimum te beperken door alles wat ik meeneem in een bakje te doen (wat af te wassen is). In de supermarkt probeer in de verpakkingen van papier te prefereren boven dingen in plastic, ik zat alleen met de plastic zakjes in mijn maag die je nodig hebt voor het afwegen van de groente. Op internet zag ik veel mensen heel enthousiast zakjes naaien van vitrage, maar dan moet je net wel een stuk overhebben (en de supermarkt moet het accepteren, wat schijnbaar niet overal het geval was).

Maar dat probleem heeft de Netto afgelopen week voor mij opgelost. Het eerste schap waar je bij binnenkomst tegenaan loopt waren pakjes met drie van dit soort zakjes erin! Als het mij zo makkelijk gemaakt wordt, kan ik daar geen nee meer tegen zeggen. Ik heb ze meteen in gebruik genomen. Bonuspunten voor de Netto!
 
 
 
Anemoona
14 May 2019 @ 02:16 pm
Mijn favoriete spreuk, ik kom hem regelmatig tegen:

“We kunnen elke dag, elk moment weer besluiten om opnieuw te beginnen”.
Tags:
 
 
Anemoona
28 April 2019 @ 09:34 am
Begin april was er weer de Knit en Knot in Tilburg, een beurs met allemaal standjes rondom wol en wat je daar van kan maken. Nu heb ik nog meer dan voldoende wol in mijn kast liggen om mijzelf nog het hele jaar mee te vermaken, dus ik was niet echt op zoek naar nog meer. Ik ging vooral om de workshops die de standhouders geven. Ik heb namelijk ooit een poging gedaan om met youtube te leren breien met twee kleuren. Dat was kort gezegd een dermate worsteling dat de lol er mij van ontging. Maar toch; als ik die mooie truien voorbij zag komen op internet die met meerdere kleuren gebreid zijn, begon het toch steeds te kriebelen. Dat zou ik toch ook moeten kunnen!

Ik heb mij dus op de Knit en Knot ingeschreven voor een workshop Fair Isle. Omdat Janestarz met mij meeging naar de Knit en Knot en zij binnenkort jarig is, had ik haar voor haar verjaardag een workshop naar keuze kado gedaan. Zij koos ook die van Fair Isle, dus zaten we gezusterlijk naast elkaar naar de uitleg te luisteren.

En zoals verwacht is het ineens een stuk makkelijker als iemand het je live voordoet en je op weg kan helpen. Het ging de eerste keer eigenlijk best goed! De handwarmers die we in de workshop begonnen zijn, heb ik thuis afgemaakt.



Niet slecht voor een eerste poging! Ik heb er alleen best een tijdje over gedaan, omdat ik alleen met mijn linkerhand breien kan. Dus ik moest steeds met mijn linkerhand wisselen van kleur, en dat kost tijd.

Om er meteen goed in te komen had ik een tweede projectje al klaar liggen. Een projecttasje om breiwerkjes in te bewaren als het op de bank ligt. Ik had op de Knit en Knot twee bolletjes gekocht en het patroon kort erna. Hier ben ik aan begonnen op dezelfde manier als bij de handwarmers, dus twee kleuren in mijn linkerhand. Omdat dit patroon steeds maar 1 of 2 steken is per kleur blééf ik aan het wisselen met links, dat schoot echt niet op. Op een geven moment had ik een bepaald ritme gekregen met het wisselen, dat ik een kleur in links vasthield en daarmee breide, en de andere kleur in de rechterhand. Toen viel ineens het kwartje: maar als ik die kleur toch al met rechts vasthoud, waarom zou ik die dan niet ook met rechts breien?

Toen ging het snel! Als je ambidex kan breien kan je ineens veel meer tempo maken, wat zeker met dit patroontje wel fijn is. Dus 10 dagen later was mijn projecttasje ineens klaar!



Ding! New skill acquired: ambidex knitting. Ik ga nu eerst een paar andere dingen breien, maar in het najaar komt er zeker een Fair Isle trui!
Tags: ,