?

Log in

No account? Create an account
Anemoona
22 April 2019 @ 08:45 pm
Toen oma 90 werd (nu alweer 8(?) jaar geleden) heb ik voor haar een patchwork kleedje gemaakt. Mijn tante was er toen helemaal weg van! "Kan jij voor mij ook een patchwork kleed maken als ik 60 wordt?", was haar vraag. Natuurlijk heb ik 'ja' gezegd. Ik heb mij toen verdiept in patchwork en kwam tot de conclusie dat het een hele mooie hobby is, maar niet voor mij. Het is bij dit ene kleedje gebleven.

Ik zat echter wel met de belofte aan mijn tante, en 2019 (het jaar waarin zij 60 zou worden) kwam steeds dichterbij. Toen ik met kerst hoorde dat zij haar verjaardag niet in mei zou vieren maar al met pasen in verband met een vakantie van 3 maanden, moest ik toch echt iets gaan verzinnen. Om heel eerlijk te zijn hoefde ik niet lang na te denken, ook mijn andere tante en moeder heb ik op hun 60ste een zelf gebreide sjaal gegeven, dus ik hoefde alleen maar te bedenken welke het zou worden.

Ik had nog een hele mooie bol verloopgaren van 100Farbspiele liggen zonder bestemming, dus toe ik de Dotted Rays van Stephen West tegenkwam zag ik daar meteen zonnestralen in.





Omdat ze haar verjaardag klein vierde heb ik het kadootje aan mijn ouders meegegeven. Ik kreeg al meteen appjes met foto's van een breed grijnzende tante terug met de sjaal.
Missie geslaagd!
 
 
Anemoona
01 April 2019 @ 09:14 am
Maurice heeft nog steeds contact met een aantal mensen uit zijn leergroep van de Osteopathie opleiding. Een van de dames is 50 geworden en vierde dat met een groot feest; of wij ook wilden komen. In eerste instantie liep ik er niet heel warm voor, ik ken namelijk niemand op dat feest en het werd gevierd in Karlruhe, nou niet echt om de hoek.

Dat laatste was voor Maurice de reden om wel te gaan en om er een dagje aan te plakken; hoe vaak kom je anders in Karlruhe! Dat is ook waar, dus zaten wij spontaan een weekendje in Karlruhe.

En het was zeker de moeite waard (al hielp het weer ook wel een handje, het was schitterend terrasjes weer).



We hebben natuurlijk meneer Karl's Ruhe bekeken, wat trouwens niet het buitenhuisje van Karel de Grote was, maar van Karl Wilhelm die het paleis in de 18e eeuw liet bouwen. Het is trouwens alleen aan de buitenkant authentiek, de binnenkant is mooi wit gestuct voor het Baden Baden museum. Geen aanrader trouwens, na wederom een snauw van een suppoost waren we zo weer buiten. Het was trouwens ook veel te mooi weer om binnen te zijn.



We kwamen trouwens in onze wandeling door de stad deze kerk tegen. Aan de buitenkant viel het ons al op dat hij wel erg op het Pantheon in Rome leek, maar inderdaad, het is een kopietje ^_^.

Het feestje was zoals verwacht erg Duits; eerst heel veel eten, een muzikant achter een keyboardje, en sketches van diverse familieleden, al dan niet in een dialect wat wij toch niet verstaan. Ach, het was een leuk weekend en we hebben meteen een date gemaakt om in de zomer naar Brussel te komen (waar zij wonen), dus dan is er uitgebreid tijd om bij te kletsen.
 
 
Anemoona
19 March 2019 @ 08:58 am
Na een mis van Schubert met de kerst gaat het koor zich opmaken voor Pasen. Tot mijn verrassing en ook blijdschap zitten er nu ook een paar modernere nummers tussen, zoals een paar uit de musical The Lion King. De eerst keer dat het voorgezongen werd moest ik even schakelen na de eerst -wtf?- reactie.... ik had het kunnen weten... natuurlijk in het Duits.

Ik snap die Duitsers niet. Ze zingen zonder morren een hele mis in het latijn, maar 'o wee' als er een keer een Engels lied tussen zit. Dat is dan schijnbaar te moeilijk en riskeert de dirigent een muiterij. *diepe zucht* en zo ploeter ik mij door Der ewige Kreis en Kann es wirklich Liebe sein heen.
 
 
Anemoona
14 March 2019 @ 09:11 am
Afgelopen weekend ben ik schoon gebadderd en uitgewaaid!

In de zomer 2018 ben ik begonnen met een thuiscursus Levensbeschouwing en Filosofie en als dank je wel voor het bestellen kon ik korting krijgen óf een kadobon voor een overnachting voor 2 personen. Ik ben voor de kadobon gegaan, een leuk weekendje met zijn tweeën zag ik wel zitten. Maar goed, ik mocht uit een keten met 80 hotels kiezen, welke wordt het dan?!
Omdat ik van een collega vaak hoor dat de Sauna Drome in Putten zo goed is, én daar een hotel van de betreffende keten in de buurt is heb ik dat geboekt.

Zo kwam het dat we op zaterdag de hele dag in sauna's en bubbelbaden hebben gelegen, met een regelmatige spurt naar binnen omdat het ineens begon te hozen, maar al met al geen 'last' gehad van de regen of de storm.
Dat was zondag wel anders. Na een uitgebreid ontbijtbuffet was het plan om op de Veluwe te gaan wandelen. Was. We hebben het uiteindelijk wel gedaan... een halfuurtje... voor de vorm. Wat een pokkeweer, het regende en het bleef regenen. 's Ochtends viel de wind nog wel mee, maar toen we rond het middaguur thuis waren begon het serieus te stormen. Toch goed dat we 's ochtends zijn gaan wandelen. 's Middags hebben we onder het genot van een kopje thee een boek gelezen.

Al met al een heel relaxed weekend. Nu kunnen we er weer even tegenaan; op naar de laatste loodjes van de verbouwing.
Tags:
 
 
Anemoona
24 February 2019 @ 09:11 pm
Ik heb een nieuw speeltje. Een LED hoepel. Nu zal je je afvragen: "een hoepel met lampjes?!" Ja, een hoepel met lampjes. Sinds het Led Flow feestje waar ik afgelopen december was, stond die ineens op mijn verlanglijstje. Al googlend kwam ik eigenlijk vooral belachelijk goedkope Chinese meuk tegen of peperdure versies met tig verschillende opties die ik toch niet ga gebruiken. Tot ik via Etsy een dame uit Ierland tegenkwam, TwiLightHoops. Zij maakt betaalbare Led hoepels die 1 kleur hebben en alleen maar aan en uit kunnen. Scheelt enorm in de prijs, maar voldoende voor mij!

Dus op het volgende LED feestje ben ik ook zichtbaar. Tot die tijd oefenen in de huiskamer met de lampen uit.... en coole foto's maken ^_^.

Plaatjes!Collapse )
Tags:
 
 
 
Anemoona
09 February 2019 @ 10:40 am
De eerste dagen leek Tommie erg op zijn gemak, zat gewoon te poetsen en een beetje voor zich heen te broebelen. Daarna werd hij steeds stiller en rustiger en ging steeds minder eten. Zou hij toch een medeparkiet missen? We proberen hem door de dag heen extra aandacht te geven en dat lijkt hij te waarderen.
Eergisteren was het gedaan met de rust. Hij vloog van de kooi, naar de vensterbank, naar de grond, naar de kooi en weer terug. Ik werd er gewoon zenuwachtig van! En overal scharrelen of er niet nog ergens zaadjes lagen die hij op kon eten. Zelfs nadat het donker geworden was en dat is uniek, normaal komen die beesten de kooi niet meer uit als de lampen aangaan. Ik herken het ik-heb-honger schreeuwtje inmiddels en het ging de he-le dag door. En dat terwijl er eten in zijn voerbak zat, maar die bleef al een paar dagen onaangeraakt. We snapten er niks van.

Gisteren heb ik zijn eten in een ander voerbakje gedaan en aan de andere kant van de kooi gehangen... en meneer gaat weer eten en de rust is wedergekeerd. Snap jij het?!
 
 
Anemoona
04 February 2019 @ 09:09 am
But after a deep breath and closing my eyes for a second, I can forgive myself for simply being the way I am.
[querca robur]
Tags:
 
 
Anemoona
29 January 2019 @ 09:21 pm
Arme Millie, je mocht maar vier jaar worden. Ik hoop dat je het bij ons fijn hebt gevonden.



En Tommie (het groene mannetje) is wéér alleen... inmiddels is hij ook al weer 11 jaar, wat voor een parkiet best bejaard is. Hij heeft inmiddels drie vrouwen overleefd. Vooralsnog lijkt hij het niet erg te vinden om alleen te zijn, maar even aankijken of we voor hem nog een maatje gaan vinden.
 
 
Anemoona
01 January 2019 @ 05:37 pm
Normaal doe ik dit soort jaar-samenvattingen altijd met mijn verjaardag. Maar ja... dit jaar zat ik in Japan en heb er helemaal niet meer aan gedacht. Dan is 1 januari een mooi alternatief.

December
En toen is vorige week eindelijk het ontbrekende pak laminaat gearriveerd.
Eind 2017 hebben we de slaapkamer opgeknapt, een klus die al langer op ons wensenlijstje stond, maar waar we maar steeds niet aan toe kwamen. Weer een ruimte in het huis die we hebben kunnen isoleren en kunnen afvinken. Deze week beginnen we aan de volgende: de logeer/meditatiekamer.

Januari
Beste bacteriën en virussen
Jeetje, lang geleden dat ik zo ziek ben geweest. Het meest vervelende vond ik nog wel dat ik de op de begrafenis van oma met 40 graden koorts op bed lag. Ik heb begrafenissen altijd als een noodzakelijk kwaad gezien, iets waar je heen om de familie steun te betuigen. Maar in de maanden na het overlijden van oma klopte het niet in mijn hoofd. Ik heb niet echt afscheid genomen toen ze nog in leven was, dus de gedachte dat ze er niet meer is was heel onwerkelijk. Ik moest mijzelf er steeds aan herinneren. Ik ben in het voorjaar dus een keer naar het graf van oma geweest en heb daar een bloemetje achtergelaten. Daarmee heb ik echt afscheid kunnen nemen en klopt het weer.

Februari
Vrijdagochtend is mijn hoepelmomentje en mijn nieuwe hoepel was af!
Hoopdancen begint echt een nieuwe hobby te worden. Ik doe het nu 3,5 jaar en het ziet er inmiddels best geloofwaardig uit. In Nijmegen heb ik vooral de wekelijkse lessen, maar ik ben in contact gekomen met een hoopdancer uit Eindhoven die ook losse workshops en Flowart feestjes organiseert. Blijkbaar moet ik eerst 40 worden om daar alleen heen te durven gaan, maar ik vind het ontzettend leuk om te doen. Ik ben nu al aan het plannen naar welke festivals ik dit jaar wil gaan (zie ook juli).

Maart
Een ex-collega van Maurice is houtdraaier.
Voor mijn verjaardag van vorig jaar heb ik van de vriendengroep een workshop houtdraaien gekregen. Als dochter van een meubelmaker heel toepasselijk, en ik denk dat het ook zeker een hobby zou kunnen worden. Maar ik heb al zoveel andere hobbies, daar hoeft er niet nog eentje bij. Op het eind van het jaar heb ik er zelfs per ongeluk een nieuwe tijdsbesteding bij gekregen: koor. Ik ben heel benieuwd wat mij dat dit jaar gaat brengen.

April
In april is er altijd veel te doen in de tuin, het onkruid groeit net zo snel als de plantjes
De tuin blijft een hobby waar veel tijd in gaat zitten. Het is nu rustig (het is winter), maar ik zie de eerste krokus sprietjes al komen. De groene vingers beginnen al te jeuken.

Mei
Ik snap nu al wat er leuk is aan een historisch Larp.
Op larp gebied ging het dit jaar wat minder. Ik ben een beetje uitgekeken op het standaard fantasy larp, ik ging er vooral heen voor de gezelligheid en om vrienden te zien die ik buiten Larp om niet zo vaak zie. Ik heb overwogen om ermee te stoppen, maar dan zie ik die eerder genoemde vrienden niet meer.
Om eens wat anders uit te proberen heb ik Maurice gevraagd mee te gaan naar een historische Larp. Dat heeft goed uitgepakt. Het was een leuke Larp om heen te gaan en heeft het Larp virus weer aangewakkerd. Dat, en het feit dat er bij Charm een nieuwe verhaalcyclus aankomt waar ik erg benieuwd naar ben, maakt dat ik het voor 2019 weer positief tegemoet zie.

Juni
Nu Maurice klaar is met school en er veel studietijd overblijft, is er weer tijd voor uitjes met zijn tweeën.
Dit jaar hebben we echt belachelijk veel uitjes gedaan. Ik maak elk jaar een jaarboek met foto’s van de dingen die we dat jaar gedaan hebben en 2018 wordt echt wel dikker dan de boeken van de afgelopen 6 jaar. De studie van Maurice heeft ook een aardig gat geslagen in onze bankrekening en beschikbare tijd. Ons grootste uitje dit jaar was wel de vakantie naar Japan (zie november).

Juli
Ik loop sinds vrijdag al op een roze wolk en ik heb nog geen zin om eraf te komen.
Dit jaar zijn er op spiritueel gebied een aantal dingen bij elkaar gekomen waarmee ik grote stappen heb gezet op het vraagstuk: “wie ben ik en wat doe ik hier”. Ik ben in de zomer begonnen met een thuiscursus Levensbeschouwing en Filosofie. Hiermee krijg ik inzicht in de vele levensbeschouwingen die er zijn en geeft mij handvatten hoe ik dingen een plek kan geven. Er zijn ontmoetingen geweest dit jaar die bepaalde kraantjes open hebben gezet die gesloten waren. Ik moest blijkbaar eerst 40 worden om bepaalde dingen te durven, die mij enorm veel energie geven. Al met al heb ik dit jaar heel veel geleerd en ik hoop dat het einde hiervan nog niet in zicht is.

Augustus
Als ik tegen mensen zeg dat ik al 15 jaar geen tv heb, krijg ik meestal een blik vol ongeloof, soms zelfs medelijden.
Gek he, en ik vind nu al dat ik tijd tekort kom, wat moet dat worden als ik ook nog een paar uur per dag tv zou kijken?! Er zijn teveel interessante dingen om te doen of te lezen om tijd te verdoen aan zinloos tv kijken.

September
Begin dit jaar had ik de wens geuit om in het najaar met mijn breivriendinnen janestarz en wannabekat weer een keer naar een wolbeurs te gaan.
We zijn met zijn drieën naar de Dag van de Wol geweest. Een superleuk klein evenementje! Voor 2019 staat dezelfde wens weer op het wensenlijstje.
Dit jaar heb ik 10 dingen gebreid: 1 trui, 1 poncho, 3 sjaals (waarvan er eentje voor mams), 1 muts, 1 col met bijpassende handwarmers en twee paar sokken. Wie had dat gedacht! Sokken! Toch gaat het niet een verslaving worden waar veel breisters mij voor gewaarschuwd hebben, dat gepiel op de vierkante cm is niet echt mijn ding. Geef mij maar truien en sjaals.

Oktober
Hoi oom Will
Een tweede afscheid dit jaar. Begin van het jaar was er nog niks aan de hand (beter gezegd: nog niks te merken), maar na de zomer ging het hard. In oktober is hij overleden. Zijn wens voor ons: Geniet van elk moment van het leven, laat het niet door je vingers glippen.

November
Anemoona: goedemiddag, ik had bericht dat ik een nieuwe bankpas zou krijgen, maar hij is nog niet gearriveerd.
Met die bankpas is het niet meer goed gekomen, met de reis naar Japan wel. Een mooie ervaring die weer in het boek met fijne herinneringen kan. Ook een mooie afsluiting van de 9 jaar studie die Maurice achter de rug heeft en een mooi begin voor weer meer tijd samen.
Tags:
 
 
Anemoona
27 December 2018 @ 04:34 pm
En na de dancemuziek, de kerstliedjes en de metal was er ook nog ruimte voor een klassieke noot. Schubert.

Begin dit jaar ben ik in contact gekomen met de pastoor van ons dorp. Toen hij hoorde dat ik met een naaimachine om kon gaan vroeg hij mij of hij mij mocht benaderen voor een klusje. Afgelopen zomer wordt ik gebeld door de koster, of ik tijd heb om iets te kunnen naaien. Ze hebben namelijk de kerststal dit jaar laten renoveren en zoeken een manier om de poppen te beschermen tegen stof en kou, iets van fleece zou het beste zijn. Ik ben dus alle poppen op gaan meten en maak voor elke pop een hoes van dikke fleece (er zijn 22 verschillende poppen, dus een 'klusje' is het niet).

Bij een van de passessies was het St. Stephanuskoor aan het repeteren in de kerk, ik was helemaal begeistert. Bij navraag bij de koster bleek dat zij op donderdag repeteren (dan kan ik!) en dat zij nog leden zoeken. Vroegah heb ik in het kinder/jongerenkoor gezongen, dus dit voelt een beetje als vroeger.

Na onze Japan vakantie heb ik mij op donderdag gemeld en mocht meteen meedoen. Ze waren met de laatste repetities bezig voor kerst, onder andere met een mis van Schubert. 26 december is namelijk de heiligendag van St. Stephanus, de patroonheiligen van de kerk, het gilde en het koor. Dus er wordt groots uitgepakt.

In eerste instantie heb ik gepast voor dit optreden, maar daar wilde de dames die naast mij stonden niks van weten. Al was ik er maar bij voor de gezelligheid; ik moest komen. Dus met maar 4 repetities achter de rug en een halve Schubert mis stond ik afgelopen woensdag in de kerk met het voltallige koor, twee orgels, twee solisten en twee violisten. Het was echt heel gaaf!
(Nu nog even de gebeden oefenen; ik ken ze wel... in het Nederlands).
Tags: