Een nieuwe lay-out en een nieuwe user-pic.
Ik vind mijn LJ ineens heel vrolijk, heel voorjaarsachtig.

Mijn oma is dan wel 87, en soms weet ze het niet meer zo goed. Maar er zijn van die momenten dat ze erg scherp uit de hoek komt.

Op een terrasje in Kevelaer zien we een groepje nonnen voorbij lopen richting de kerk. "Kijk" zegt ze "dat snap ik nou niet. Tegenwoordig maken zo veel mensen zich ontzettend druk over de hoofddoeken die in sommige religies gedragen worden. Maar nonnen bedekken ook hun hoofd vanwege hun religie en daar doet niemand moeilijk over."

Ze heeft hartstikke gelijk.

Our deepest fear is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerfull beyond measure.
It is our light not our darkness taht frightens us the most.

[quote: Nelson Mandela]



Het is niet dat mensen niet nieuwsgierig zijn naar wat ze kunnen,
ze zijn bang voor de moeite die ze ervoor moeten doen.

[quote: Wende Snijder]

Op het Sancho forum hebben ze uitdagingen, een patroon van iets wat zo veel mogelijk mensen kunnen maken om te zien hoeveel verschillende kledingstukken je krijgt van een patroon. Vooralsnog waren het steeds kinderkleren of kinderstoffen (99% van de Sancho-ers maakt kinderkleding) en dat ligt mij niet zo. Begin deze maand kwam er ineens een patroon van een tas voorbij.

Deze uitdaging ben in aangegaan en dit is het resultaat. ( klik )

De derde opdracht voor school was een vrije opdracht, we mogen zelf bepalen wat we maken maar je moet het van te voren wel bespreken met de lerares of het niveau hoog genoeg is. Ik heb meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om een idee wat ik al jaren in mijn hoofd heb uit te werken. Een jurk voor toneeldoeleinden met een tulpkraag en pofmouwen. Het is geinspireerd op een jurk uit 1355 die ik ooit in een boek met historische kostuums heb gezien.



Eigenlijk had het twee weken geleden al af moeten zijn, maar vanwege het elvenkostuum van Maurice en het feit dat ik het werk gruwelijk onderschat had is het nu pas klaar.

( meer plaatjes )

Ik ben erg heel erg tevreden over. Mits het weer eind augustus niet te warm is doe ik hem aan naar de burgfesten in Manderscheid, moet ik er wel mijn haar netjes opsteken of zo-iets want dan komt de kraag het beste tot zijn recht.

"God straft meteen" zegt mijn moeder altijd.
Normaal was ik alle stoffen die ik koop eerst uit voordat ik er iets van maak, om de eerste krimp er al uit te krijgen. Voor het elvenkostuum van Maurice was ik het helemaal vergeten om dat te doen en om niet nog meer vertraging op te lopen ben in toch maar begonnen met knippen.

Vorige week heb ik met angst en beven het kostuum gewassen en waar ik al bang voor was is gebeurt. De voering is harder gekrompen dan de bovenstof dus alle naden krullen naar binnen. Stik! Dat wordt weer een weekend prutsen om de (voorgewassen!) voering te vervangen.

Edit: waar heb ik ook alweer het patroon gelaten?

In onze achtertuin staat een knots van een tuinhuis en een houten paviljoen. Maurice is gaan meten en als beide bouwsels weg zijn krijgen we er aan de achterkant over de volle breedte 6 (!) meter tuin bij. De beslissing was snel genomen; de bouwsels gaan weg, te beginnen met het paviljoen.

In de advertentie op marktplaats had ik gezet dat degene die het ding koopt hem zelf moet afbreken en ophalen. Meteen op de eerste dag had ik al een bod (de enige die ik gehad heb), maar met wat bieden heen en weer zijn we tot een leuke prijs gekomen. Afgelopen maandag zijn ze komen kijken hoe het ding in elkaar zit en hoe ze hem het beste konden vervoeren. Ik heb er toen specifiek bijgezegt dat de shingels op het dak eraf moeten om het dak uit elkaar te halen en dat de shingels daarbij hws kapot gaan. Bij hun voorstel om het dak in zijn geheel te vervoeren heb ik aangegeven dat dat hws niet gaat. Ook het risico dat als er planken sneuvelen bij het uit elkaar halen dat dat voor hun is. Dat was allemaal geen probleem, ze waren erg tevreden over het paviljoen en ze zouden het zaterdag op komen halen.

Zaterdag komt de koper met twee andere mannen en een vrachtwagen om het ding op te halen. De twee andere mannen bekijken het paviljoen en komen tot de conclusie dat de shingels eraf moeten en dus kapot gaan en dat er planken kunnen sneuvelen. (Duh, dat had ik ook al gezegt.) Zij adviseren de koper om van de koop af te zien. Pardon??? Wij hadden een deal! Ik had hem op de risico's gewezen, hij wist ervan. Toen ik hem daarop attendeerde keek hij enkel schaapachtig naar de grond. Zijn enige weerwoord was dat afspraken ervoor waren om veranderd te worden. Lekkere vent!

Na veel wikken en wegen zijn ze ijllings vertrokken... zonder paviljoen.

Dus als iemand dit leest en nog een paviljoen wil hebben? Hij meet 3x3 meter en is nog in prima staat.

( plaatje )

Mijn vakantie breng ik voor het grootste deel door in mijn naaikamer. Het kostuum voor Maurice moest nog af, mijn derde grote kledingstuk voor school en ik loop hopeloos achter met de naaiopdrachtjes.

Ik heb al 3 van de 5 naaiopdrachtjes af en het kostuum voor Maurice.



Dit is tot nu toe een van de mooiste kostuums geworden, ik kan merken dat mijn naaivaardigheid vooruit is gegaan. Het zit sneller in elkaar omdat ik weet in welke volgorde het moet en het ziet er beter afgewerkt uit. Zonder de opleiding was ik nooit aan het voeren van deze jas begonnen.

Ik hoop dat ze een beetje mooi weer hebben op het moment anders denk ik dat ik een zwart kostuum terugkrijg in plaats van een witte.

Ik ga even van mijn logje gebruik maken om schaamteloos reclame te maken voor Thornus. Een keigoeie band uit Nijmegen, zij zijn op het moment hard aan de weg aan het timmeren.



Official website : http://www.thornus.nl
myspace site : http://www.myspace.com/thornusband

Voor de mensen die al snakken naar een lekker lentezonnetje en dito temperaturen. Die staan te poppelen om de tuinstoelen buiten te zetten en de korte rokjes uit de kast te halen. Die al bij tuincentra's zijn geweest om te kijken of er al tuinplanten te koop zijn. Al die mensen moet ik helaas teleurstellen, zie hier.
Stik: ik voldoe aan alle voorgenoemde criteria.

De tweede naaiopdracht voor school is af, ingeleverd en beoordeeld. Ik heb een 8 gekregen.



We moesten een kinderjurkje maken waar minimaal een kraag opzat, mouwtjes en iets met rimpeltjes of plooitjes. Wederom een bewijs dat de opdrachten van de opleiding niet echt meegaan met de mode van tegenwoordig. Zoiets is namelijk op dit moment helemaal niet in. Ik heb dus geprobeerd om binnen de kaders van de opdracht er toch iets moderns van te maken. En volgens mij is het niet slecht gelukt, de moeder was in ieder geval heel erg blij. Nu nog wachten op de reactie van het meisje waarvoor hij is (en bidden dat hij past, want dat hadden we nog niet gedaan).

There's no way to happiness, happiness is the way.

[bron: onbekend]

"Volg dit pad en laat je verrassen door nieuwe vergezichten. Soms tref je een donker stuk, dan is er weer veel licht op je pad. Luister naar de vogels die naar je fluiten, kijk naar de mooie dingen om je heen. Neem de tijd om te genieten van wat er is."

[bron: kort verhaal "een zomerwandeling" van Ingrid Venneker-Sloove]

De eerste naaiopdracht voor dit jaar is voltooid. We zijn dit jaar begonnen met kinderkleding en de eerste opdracht was een broek. Daar ik in mijn vriendenkring niemand heb met oudere kinderen heeft mijn collega haar kinderen vrijwillig aangeboden om iets voor te maken. Zij heeft namelijk de grootste moeite om voor haar zoontje broeken te vinden die hij past. Hij heeft namelijk maat 86 in de breedte, maar maat 116 in de lengte. Voor mij een uitdaging om een broek te maken die past, en ik denk dat ik daar aardig in geslaagd ben.



( Meer plaatjes achter de link. )

Ik ben erg tevreden over het resultaat. Natuurlijk ben ik benieuwd wat mijn lerares ervan vind (zij geeft de cijfers), maar nog veel nieuwsgieriger naar de reactie van mijn collega. Zij heeft mij qua ontwerp de vrije hand gegeven dus ze weet niet wat ze gaat krijgen.

Many paths lead from
The foot of the mountain,
But at the peak
We all gaze at the
Single bright moon.

- Ikkyu (1394-1481)

Langs de Graafseweg staan grote berkebomen (denk ik). Vanmiddag blies de wind vanuit de goede hoek door de bomen en een constante stroom van blaadjes vielen uit de boom, alsof het sneeuwt maar dan herfstblaadjes. Steeds meer blaadjes verzamelden zich op het kruispunt. Elke keer als er een auto voorbij kwam dwarrelden de blaadjes op en vielen een paar meter verder weer neer. Alsof elke auto een wolkje van blaadjes achter zich aan had. Een ontzettend mooi gezicht.

Ik moest ineens denken of het met het leven ook niet zo is. Er gebeurt iets waardoor je leven in een storm terecht komt, maar als het over is ben je een stuk verder en is het weer zo kalm als ervoor.
Nu ben ik absoluut niet filosofisch ingesteld, maar het houd me al wel de hele middag bezig.

Een berichtje in de Antwerpse Gazet:

"Stier van Marcinelle" voor 27ste keer vader

Voor zover daar nog twijfel over mocht bestaan: de meeste potente Belg woont in Marcinelle. Serge Régnier (48) is voor de 27ste keer vader geworden. “Dertig zou een mooi getal zijn om mee te stoppen”, zegt de kersverse papa.

Angélique, zo heet de jongste telg van het gezin Régnier. De moeder is zijn vrouw Christine. Dat lijkt evident, maar is het zeker niet. Want Serge Régnier heeft drie vrouwen: Christine, met wie hij 21 jaar getrouwd is, haar zus Karine en zijn bijzit Judith. Die had al vier kinderen uit een vorige relatie, die ook bij het gezin wonen.

“Tussen 1986 en nu was er altijd iemand van mijn vrouwen zwanger. Soms meer dan één. Behalve in 1999 en 2006”, zegt Serge, alias ’de stier van Marcinelle’.

Intussen is de eerste dochter van het gezin getrouwd. Maar Christelle (20) woont weer thuis. Haar man is teruggekeerd naar Algerije.

Serge zegt dat er het afgelopen jaar ook thuis problemen waren. “Neen, de vrouwen waren niet jaloers op elkaar. Ze spanden samen tegen mij omdat ze vonden dat ik te weinig in het huishouden hielp. Maar dat is allemaal bijgelegd.”

Aan stoppen denkt hij nog niet. “Dertig lijkt me een mooi getal. Nog een kindje met elke vrouw. Als ik het nog kan natuurlijk”, lacht hij. Kinderen kopen, en vooral de opvoeding ervan, kost handenvol geld.

Daarom maakt hij met ons de rekening.

* Werkloosheidsuitkering Serge Régnier: 1.030 euro
* Invaliditeitsuitkering Serge Régnier: 684 euro
* Werkloosheidsuitkering Christine: 800 euro
* Werkloosheidsuitkering Karine: 800 euro
* Werkloosheidsuitkering Judith: 800 euro * Kindergeld: 4.000 euro

Totaal: 8.114 euro

“Het totaalbedrag lijkt veel. Maar op het einde van de maand blijft er weinig over”, zegt de man.

De reacties van de belgen over deze man zijn erg vermakelijk om te lezen. Het gros van de mensen haalt er meteen het verschil tussen Walen en Vlamingen erbij. De voorstanders van twee Belgieen wil meteen splitsen zodat zij niet meer hoeven te betalen voor de uitkering van deze man. Degene die vinden dat Belgie 1 land moet blijven ziet deze man als argument, daar de Walen anders in hun eentje voor deze man moeten betalen.

EDIT: Ik zit net te denken, 8000 euro lijkt heel veel, maar je moet er wel 35 mensen van te eten geven. Als ik zie dat we 500 euro nodig hebben voor 20 mensen voor DF voor 5 dagen; als ik dat doorreken kom ik op 4500 euro aan eten per maand. En bedenk eens hoe groot je huis moet zijn met 35 bedden en wat te denken van je auto. Ze kunnen beter een stadsbus kopen, da's makkelijker dan een gewone auto.

Geloof het of niet, maar de eerste kerstboom is al gesignaleerd...