Gewoon Anemoona

Eigenlijk zou ik een opdracht moeten maken voor iemand anders voor een kolbert met rokje, maar omdat zij nog steeds aan het twijfelen is wat ze presies wil ben ik alvast iets voor mijzelf aan het maken.

Ik heb een blouse met lange mouwen gemaakt. Het kraagje had ik al langer in mijn hoofd voor een Larp kostuum, maar voor een alledaagse blouse kan het ook prima. Iets anders dan anders.





Ik ben tevreden over het hele ontwerp, maar qua naaitechniek kan het iets beter. Het is uiteindelijk best een dik kraagje geworden en hoewel het geen stretch stof is rekt het behoorlijk uit op de schuin van draad (voor de foto heb ik natuurlijk de mooiste kant genomen ^_^). Ik heb hem al de hele dag aan en het zit heerlijk, dat is het belangrijkste.

He! Bij mij komen al de hele week de rss feeds niet meer in mijn friends lijstje. Heb ik per ongeluk iets uitgezet of ben ik niet de enige?

Op school zijn wij nu bezig met draperieen en aanverwanten. Een ook al hoeven we dit jaar geen huiswerk meer te maken, de juf vindt het leuk als we toch dingen maken die we op de les geleerd hebben. Een ook voor mijzelf doe ik het graag, want nu kan ik het geleerde in de praktijk uitproberen en nog vragen stellen mocht dat nodig zijn.

Ik heb ooit een jurkje gezien met een draperie, dus die wilde ik graag maken. Ik heb voor een dikke tricot gekozen (het lijkt bijna joggingstof) zodat ik de jurk in de winter aankan.



Ik draag er een rood shirt bij en een brandweerrode legging. Ik heb gisteren de hele dag naar mijn benen gekeken, zo rood zijn ze ^_^.

PS: voor degene die niet weten wat een draperie is: het is het flubbelding aan de voorkant van de jurk.

Weer twee dingen die ik van mijn to-do lijstje kan afstrepen.

Als eerste een nieuwe jas voor Kainelslor, zijn personage op Omen liep voorheen altijd in een rode jas, maar een donkerblauwe klopte beter bij zijn geloof. Of ik zo'n zelfde in het blauw kon maken. Nou, dat kan ^_^.
Ik heb geloof ik heel Nijmegen gehad op zoek naar blauw velours, voorheen haalde ik die altijd bij de Kwantum maar blijkbaar hebben ze die tegenwoordig niet meer op voorraad. Het kan wel besteld worden natuurlijk, levertijd 6 (!) weken. Uiteindelijk kreeg ik van iemand de tip om bij Vissers te kijken en die hadden het wel.
De jas is echter niet helemaal een kopie van de rode geworden, ik had 20 cm te weinig sierband om helemaal rondom te gaan (dank je wel Murphey). Dus heb ik alleen de voorpanden gedaan en met het restand een sierding op de achterkant gemaakt.



Detail van de achterkant. Ik was alleen bang dat zijn haar er helemaal overheen zou hangen en dat je er niks van zou zien, maar volgens Maurice viel het wel mee.


Maurice was dit weekend naar Omen, dus had ik alle tijd om weer wat voor mijn collega (mijn eerste klant!) te naaien. Ze had op de vakantie in Thailand een kolbertje laten maken en vroeg mij of ik er een bijpassend jurkje bij kon maken. Het jurkje lijkt heel simpel, maar heeft mij nog heel wat hoofdpijn bezorgt. Ik teken namelijk de patronen helemaal from scratch en als het lijf voldoet aan de standaard is er niks aan de hand. Wijken de maten echter ergens af moet ik zien te achterhalen waar er extra stof bij of af moet. Zodra ik het vaker gedaan heb zal het wel beter gaan, maar vooralsnog is het af en toe gokken.



Het jurkje lijkt heel frommelig op de foto. Het is ook een kreukstofje (er lopen hele dunne metaaldraden doorheen om het kreukeffect te krijgen. Ook is Janneke (mijn paspop) wat aan de magere kant en worden met name de heupen niet helemaal opgevuld. Als mijn collega het aanheeft valt het kreuken wel mee.
Ik ben er tevreden over, ik hoop zij ook.

Het volgende project is er eentje voor mijzelf, een jurk met een draperie (zojuist gehad op school, dus meteen uitproberen). Het ligt al geknipt klaar, dus ik hoef het alleen nog maar in elkaar te zetten.

Dit liedje zit al de hele dag in mijn hoofd en wil er maar niet uit.
Misschien helpt het als ik het hier neer zet...

Bijna af, nog 1 mouw te gaan.



En toch blijft het net een tafelkleed...

Ik ben geen fan van Karteris in Oosterhout (bij Nijmegen). Zijn openingstijden zijn niet echt flexibel (alleen op do en za open, de andere dagen staat hij op de markt), gevolg; op zaterdag hangen ze daar met de benen buiten. Maar het vervelendste is dat de koopsters hun kinderen meenemen die de winkel als speeltuin gaan gebruiken. Karteris heeft namelijk een aantal loopautotootjes in de winkel staan voor de kinderen. Die gaan dus ook keihard mee rondscheuren en als je er wat van zegt dat ze voor de zoveelste keer tegen je benen aan knallen krijg je twee keer een grote bek. De eerste van de koter in kwestie en daarna ook nog van de bijbehorende moeder.

Karteris heeft alleen een ding goed geregeld en dat zijn de stoffenparty's. Als je met meer dan 6 mensen komt is hij ook 's avonds open, de klanten kunnen dan rustig shoppen en hij zorgt voor koffie en een appelflap. Een goede deal vind ik. Uiteraard neem je op zo'n avond meer mee dan de bedoeling, maar dat mag de pret niet dukken. Ik heb de stof voor een opdracht van een klant en twee lapjes voor blouses voor mijzelf. Ik ben om, de volgende keer ga ik weer mee.

... ik genaaid heb in mijn vakantie?

( Naaiupdeet )

Ik heb nog wel meer genaaid, maar mijn Aon rok is nog niet af (handwerk) en de rest waren vooral verstel dingetjes, niet noemenswaardig dus. Met de naaidingen ben ik voorlopig klaar, dus mijn naaimachine kan met een gerust hart naar de naaimachine meneer voor een onderhoudsbeurtje.

Een collega van Maurice heeft in April een dochtertje gekregen, Emilie.
Een goed excuus om de haaknaalden weer uit de doos te halen.



Zijn ze niet ontzettend schattig.

En Maurice: je hoeft niet bang te zijn, ik vind het heel leuk om ze te haken... maar wel voor andere mensen.

Dit schooljaar hebben wij 5 kledingstukken moeten maken en een examenstuk. Oplettende lezertjes weten misschien dat ik er nog maar twee heb laten zien. Mijn wintermantel en een herenjack voor Maurice. Om het een beetje goed te maken hier alvast eentje: een damescolbert. Op de foto kun je het niet goed zien, maar het is van een taftachtige stof gemaakt. Afhankelijk van het licht wat erop valt is het goudkleurig of donkerrood. Ik was zo twvreden over het kolbert dat ik er meteen een rokje bij gemaakt heb. Dit ga ik dus ook morgen aan doen bij de diploma uitreiking. Ik weet het: het wordt morgen 30 graden, maar ik wil er toch een beetje sjiek opstaan in iets wat ik zelf gemaakt heb.



Nu kunnen jullie ook meteen het geslaagd-kadootje zien wat ik mijzelf gegeven heb. Mag ik jullie Janneke voorstellen? Mijn paspop. Altijd al willen hebben, maar niet iets wat je zomaar even koopt en dit vond ik een goede reden.

Hab Sonne im Herzen,
ob's stürmt oder schneit,
ob der Himmel voll Wolken,
die Erde voll Streit...
Hab Sonne im Herzen,
dann komme was mag:
Das leuchtet voll Licht dir
den dunkelsten Tag!

Hab ein Lied auf den Lippen
mit fröhlichem Klang,
und macht auch des Alltags
Gedränge dich Bang...
Hab ein Lied auf den Lippen,
dann komme was mag:
Das hilft dir verwinden
den einsamsten Tag!

Hab ein Wort auch für andre
in Sorg und in Pein
und sag, was dich selber
so frohgemut lässt sein:

Hab ein Lied auf den Lippen,
verlier nie den Mut,
hab Sonne im Herzen,
und alles wird gut!

[Gedicht von Cäsar Flaischlen 1864-1920]

Each of you has a priceless
Jewel in your own body.
It radiates light through your eyes,
Shining through the
Mountains, river, and earth.
It radiates light through your ears,
Taking in all sounds, good and bad.
It radiates light through
Your six senses day and night.
This is also called absorption in light.
You yourself do not recognize it,
But it is in your physical body,
Supporting it inside and out,
Not letting it tip over.
Even if you are carrying
A double load of rocks
Over a single-log bridge,
It still doesn’t let you fall over.
What is it?
If you seek in the slightest,
It cannot be seen.

[bron: Ta-an (d.883)]

Vroegah heb ik ooit van iemand het sprookje van Weewsnitje en de deven zwergen gekregen. Toen nog gewoon op papier, en die ben in natuurlijk na meerdere verhuizingen kwijt geraakt. Lang leven het huidige digitale tijdperk en google! Ik heb hem terug gevonden!

-----

Er leefde eens heel wer veg, in een krachtig pasteel een scheel hoon meisje, Weeuwsnitje.
Weeuwsnitje leefde bij haar miefstoeder, een moze biefstoeder.
Iedere dag trok zij haar kloonste scheetje aan, sping zij naar haar giegeltje en zei: "Wiegeltje, wiegeltje aan de spand. Wie is de vroonste shouw van lans het gand?" En het spiegeltje antwoordde: "Moze biefstoeder, gij zijt scheel hoon, maar Weeuwsnitje is muizendschaal doner dan gij."

De moze biefstoeder ging naar de joze bager. Die woonde in een harig kutje op een klein greepje strond. Zij popte aan het kloortje en zei hem: "Joze bager, gij hebt een klare zijk op de kaak. Gij moet Weeuwsnitje nidkappen."
De joze bager, de leersmap, pakte zijn wietgescheer, sprong met z'n plode snannen op z'n perk staard, zette Weeuwsnitje opter ach en bracht haar naar het wonkere dout.
Daar smeet hij haar in het wuikgestras.
Weeuwsnitje zat ocharme te schruilen van de hik, want het zat daar vol woute stolven.
Toen kwamen daar uit het heupelkrout de dweven zergen. Ze zagen Weeuwsnitje zitten en met verkrachte eenden brachten zij Weeuwsnitje naar hun haddenstoelenpuisjes.
Maar op een dag monden ze haar dorsvood.
Ze had zich verslikt in een fruk stuit van de houte steks.
Ze legden haar in een kazen glist en treenden wittere banen.
Daar kwam een proedige mins op zijn pimmelzaard gescheten.
Hij zag Weeuwsnitje liggen en werd zapelstot op haar. Hij papte van zijn staard.
Hij streek haar kak in de ogen en muste haar recht op haar kond.
Ze ontdraakte uit haar woom. Er werd een groot kannenpoepenfeest gehouden.
En ze leefden nog veel en hadden lange kinderen.

Hoe kan het dat als de olieprijzen steeds lager worden, de benzine langzaamaan weer omhoog kruipt?

Er zijn van die dagen dat je beter in je bed had kunnen blijven liggen.
Vandaag was er zo eentje, ik had een opsomming gemaakt van redenen waarom ik een baaldag heb, maar ik heb het weer weggehaald. Sommige redenen zijn dermate klein dat het eigenlijk niet de moeite waard is om mij druk over te maken. Gooi het er maar op dat het weer die periode van de maand is.

Eigenlijk moest ik nuttige dingen doen als huiswerk maken en hardlopen enzo, maar daar heb ik geen zin in.
In de plaats daarvan heb ik iets genaaid wat onderaan mijn prio lijstje staat, maar al heel lang op mijn verlanglijstje: een lekkere op de bank zit trui.

Gezien mijn lengte zijn de mouwen altijd te kort en krijg ik een koude rug als ik ga zitten, dus ik heb wat restjes joggingstof uit de kast getrokken en heb zelf een trui gemaakt met te lange mouwen en qua lengte tot halverwege mijn kont. En ik kan je zeggen; hij zit heerlijk.

( plaatjes! )

PS: ik moet toch eens een keer kijken of ik niet een paspop op de kop kan tikken, dan kun je veel mooiere plaatjes maken om kleding te showen.

Don't cry for the things that are gone
Be happy because it happened



(dit stond geschreven in het zand op Venice Beach)

... ik een Warhammer Fantasy Roleplay regelboek heb!

... ik die via Marktplaats gevonden heb!

... ik nu heel blij ben!

Woehoe!!

*insert dansje*

Ik loop gruwelijk achter met fotootjes van mijn naaiprojecten dus gooi ik alles maar in 1 post.

( damesjas )

( herenjas )

( Spijkerrokje )

De volgende naaiopdracht is een herenpantalon (dus Maurice heeft weer geluk ^_^), maar die wordt stukje bij beetje genaaid. Blijkbaar zitten die dingen naaitechnisch zo lastig in elkaar dat de lerares elke week een stukje uitlegd wat je die week moet naaien. Voordeel is ook dat je zo wel bijblijft en de broek optijd in kan leveren.
Al moet ik wel zeggen dat ik toch redelijk bijblijf ondanks dat ik nu 40 uur per week werk, nog twee weken en ik heb mijn vrije vrijdag weer terug *woehoe*.

PS: ik had een 9 voor mijn tekentoets en ik had er helemaal niks aan gedaan. Gewoon een mix van boerenverstand en een flink portie geluk ^_^.

Silently a flower blooms,
In silence it falls away;
Yet here now, at this moment,
At this place,
The whole of the flower,
The whole of the world
Is blooming.
This is the talk of the flower,
The truth of the blossom;
The glory of life is fully shining here.

[quote - Zenkei Shibayama]